“Devletin varlığı ve bağımsızlığını, vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü, milletin kayıtsız ve şartsız
egemenliğini koruyacağıma; 

Hukukun üstünlüğüne, demokratik ve laik Cumhuriyete ve Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlı kalacağıma; 

Toplumun huzur ve refahı, millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde herkesin insan haklarından ve temel
hürriyetlerden yararlanması ülküsünden ve Anayasaya sadakattan ayrılmayacağıma; 

Büyük Türk Milleti önünde namusum ve şerefim üzerine andiçerim.”

Düzovadakiler içtikleri anda bağlı kalmayıp, seçildikleri görevde toplumun uygarlığı ve gönenci yakalaması yolunda zerre kadar anlamıu olmayan, tersine toplumun uygarlık ve gönenç yakalaması bir yana elindekileri de yitirmesi ile sonuçlanabilecek tehlikeli bir serüvene gözüpek şekilde girişmiş oldular.

Yayılmacılığın günümüz Türkiye’sinde kullandığı iki araçtan biri olan “dincilik” bu girişimle kestirilebilenden de fazla yol alacaktır.

Bir başka sorun da, bugüne kadar erişilmiş olanlarla yetinilmeyerek siyasetin dini kullanarak ilerleme kararlılığını koruyor oluşudur. Belli ki; kamuoyunda oluşan  dinin kullanımıyla güç kazanımının arttığı yönündeki izlenim başkalarının da iştahını kabartmıştır.

Bu kabaran iştahın bastırılması olanaklı olur mu bilinmez ama,  siyasetçi açgözlülüğünün toplumu sürükleyebileceği karmaşa ve iç çatışma olasılıklarının incelikle irdelenmediği ortadadır.

Tam da bir “Bindik bir alâmete, gidiyoruz kıyamete!” durumu!

Dağdaki etnikçilikle, düzovadaki de dincilikle bir yerlere varmayı kafaya koymuş bir kez!

Anlaşıldığı kadarı ile hiç bir uyarı, hiç bir yol gösterici söylem yaydan çıkan okun önüne geçecek gibi görünmüyor.

Güç sarhoşluğu ve bu sarhoşluğun yarattığı ölçüsüzlüğün oy getirisini arttırma beklentisi her türlü değerin ve doğrunun önüne geçmişe benziyor.

Düzovadakiler bu eylemleri ve anlayışları ile dağlardakilerin bağlaşığı konumuna geldiklerinin farkındalar mıdır acaba?

Ceyhun BALCI, 24.01.2008