Değerli meslekdaşım Dr. Haluk NAMDAR'ın şiiri içimize düşen ateşi ne de anlamlı betimlemiş!

Boşu Boşuna

Eyy ! Şehit Mehmetçiğin

Mavi gözlü anası, kır saçlı babası.

Aslan gibi Oğlunu, soyunun filizini,

Vatana helal ettin mi ?

Yaa ! Şehit Mehmetçiğim.

Bastığın taşlarda, aştığın yarlarda

Korkusuzca çıktığın dağlarda.

Verdiğin son nefesini,

Vatana helal ettin mi?

Ahh ! Asker Mehmetçik.

Feryat eden oğluna, kızına

Hasret  kalan yavukluna, bacına

Anlamsızca kızanlara kendini yoksa,

Boşu boşuna ziyan mı ettin.?

Heyy ! yüreği taştan vekil.

Nasıl dersin içi yananlara,

Olmaz feryat, bu kadar.

Bilmez misin ?

O ateş, düştüğü yeri yakar.

Oyy! Anam, güzel anam .

yüreği yangın anam,

Çakmak bakışlı oğlunu

Senden koparıp aldılar,

Demek ki, boşu boşuna.

Haluk Namdar