Ceyhun Balcı sıraladığı sorularına yanıt bulmaya çalışıyor:

"Tam da alışmışken, tepkisizlik rahatsızlık vermezken, 'ip don' tartışmasının içinde buluverdik kendimizi. Bundan önce, dinci kesimde görmeye alışık olmadığımız bir görüntü de ortaya çıkmış oldu. Her ne kadar, sanılandan daha fazla ayrılık ve çelişki olsa da en azından dışarıya karşı hemen her zaman 'tek yumruk' gibidir dinci kesim. Tartışmalarını da, çelişkilerini de dışa vurmamayı öğrenmişlerdir. Çok bilen bir dinci yazara göre, 'ip don' kullanımı kadını cinsel anlamda uyarılmış duruma getirerek günaha yöneltirmiş. Bu nedenle de, özellikle, 'tesettürlü' kadın için sakıncalıymış 'ip don' kullanımı. Sayelerinde öğrenmiş oluyoruz insanın zayıflıklarını ve akla gelmedik sapkınlıklarını. Sağ olsunlar!

Alışageldiğimiz tablo, tartışmanın bu noktada kapanması ve herkesin gereği konusunda ikna olmuş olmasıdır. Bu kez farklı oldu. Yine aynı kesimden iki kadın yazar, bu saptamayı yapan yandaşları erkek yazara 'Dini bütün bir Müslüman böylesi bilgilere ulaşamamalı' düşüncesinden yola çıkarak 'Nereden biliyorsun' sorusunu yöneltiverdiler. Bilemiyoruz, bu tartışma nereye varacak? Ama, bilinen bir şey varsa o da, bizlerin bir şeylere alıştığı ve alıştırıldığıdır.

Bence, 'ip don' yalnızca bir araçtır.

Ortaya konan tartışmanın yarattığı yanılsama ile bir şeyleri kafalarımıza kazıyor.

Yine, güncel bir olgu ile desteklemekte yarar var yaratılmakta olan alışkanlıkları!

Ankara'da akıl yokluğunun bir sonucu olan susuzluk, tanrısal nedenlere dayandırıldı. 'Tanrı isterse' söylemi ile sorumsuzlar aradan sıyrıldı.

Mırıldanıyorsunuz belki de! 'Yetti artık' diye. Daral geldiyse 'ip don' sorunsalından. Buyurun 'yağmur duası'na. Çok daha anlamlı ve yararlı bir eylem olabilir. Kuraklık kıskacı bir kırılırsa eğer, herkes kazanmaz mı?

Alışırız. Alışırsınız. Alışırlar."